Kryzys nauk europejskich jest ostatnią większą pracą Edmunda Husserla i naznaczony jest czasem, w którym powstawał, w czasach spod znaku coraz bardziej zagrażających pokojowi w Europie i na świecie hitlerowskich Niemiec. Sytuacja szczególna dla wybitnego myśliciela niemieckiego żydowskiego pochodzenia. Ta sytuacja spowodowała, iż Husserl odchodzi od czystej filozofii i zajmuje się w znacznej mierze także sprawami związanymi z historią, ówczesną sytuacją, duchem Europy. Jak pisze w przedmowie Sławomira Walczewska Rozważania historyczne przeprowadzone w "Kryzysie..." nie mają jednak charakteru analiz przedmiotowych, lecz stanowią sekcję anatomiczną podmiotowości transcendentalnej. Nie chodzi w nich o genezę jakiegoś sensu przedmiotowego, lecz o diachronię samej subiektywności transcendentalnej."
